Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΑ

Αθροισμα στιγμών και στιγμάτων  διαφόρων χρωμάτων ......
Η  ζωη...
Στάλες Βροχούλα μου  , στάλες σε διψασμένο στόμα ....
όχι, όχι  απόγνωση , μα
επίγνωση 
του μεγέθους των απειροελάχιστων ηλεκτρονίων που προσπαθούν να αποκτήσουν νόημα μέσα μας  
αδιάκοπα στροβιλιζόμενα , συγκρουόμενα ...

Έτσι κι αλλιώς,,, γοητευτικό θέαμα !
όπως άλλωστε και ο βίος βιωμένος και ουδέποτε αβίωτος...

Ευτυχώς βρέχει συχνά τελευταία .....

Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011


Άντε πάλι από την αρχή !! 

Το παιδί που κλαίει....

Η έφηβη που δεν έχει με ποιον να μοιραστεί τις εσωτερικές της αναζητήσεις .....

Ο ρόλος του κακού , του καλού( ..πότε πότε και του άσχημου)  ,που μας καλούν να παίξουμε οι καταστάσεις ....

Ένα ρημάδι φωτοτυπικό , που φορτώνεται όλες μας τις ματαιώσεις .....

Το αγχωμένο τσιγάρο έξω από τα κάγκελα ,..... ή μήπως άραγε είμαστε μέσα και δεν τό 'χουμε πάρει χαμπάρι ? 
Τα κάγκελα δείχνουν άλλωστε ίδια κι απ' τις δυό πλευρές ....

αφορισμοι ... καταδικασμένες προθέσεις ...( θα το κόψω το ρημάδι... )

Η καθημερινότητα που με κυνηγά για να με φορτώσει ενοχές στο τέλος της μέρας για όσα δεν πρόλαβα  ..... 
να κάνω  , να ζήσω ,να χαρώ !!

Η μισερή επικοινωνία με το σύντροφο ,το παιδί , το μαθητή , το συνάδελφο , το φίλο ......

Η βροχή που γυαλίζει τις άδειες μας στιγμές .....

Άδεια από τη ζωή όμως δεν παίρνεις , ούτε καν ολιγόωρη !!!

Είμαι μόνο εγώ άραγε ?  







Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

AΑΑΑ δεν γίνεται  να τρέχει το μυαλό σε δεκαπέντε μέρη , τίποτα να μην γίνεται σωστά , και οι ενοχές από πάνω  να σου ζητάνε επιτακτικά  το λόγο , για όλα τα  αποτυχημένα καθήκοντα  που σε κυνηγάνε....
θέλω πορτοκάλι... φωνάζει μια μικρή πεταλούδα ..κι άντε να την πείσεις ότι.... τι  ???

ουφ... ξανά Μαραθώνιος ... Πάω για πορτοκάλια .....